Yalnız Gezeni*n Düşleri*

O günü hala hatırlıyorum. Cam kenarında, oturup uzun uzun ağlamıştım. Bir şeyler hissetmiştim, çok derinden. Sanki, geleceği görmek, ya da olanları birbirine bağlamak gibiydi her şey.Detayları asla bilmediğim ama büyük resmi gördüğüm. İşte biliyordum dedim bu gün. Ne olduysa şimdiye kadar hepsi o gün başlamıştı. Ya da ben o gün farkına varmıştım her şeyin. Tüm bilmediklerim ve bildiklerimle yaşamaya devam etmeliyim ama., Zor olsa da.

Düşünceler beynimi kemiriyor. Kemiriyor, kemiriyor.Naftaline ihtiyacım var. Kristalize ettiğim naftaline..ya da sadece yuvarlak bi naftaline.

I thought it was a peaceful feeling. It was, to me, lying in the sand, having the most delicious drink, watching as the sun goes down with someone attached to you deep in your heart. I even thought it smelled like something. But now, I feel no difference at all. Yet, something inside me makes me feel so awkward that I can't stop yelling at it. I don't know why. I don't know why it went totally different. Different than I hope, different than I thought. Maybe, this is how it is supposed to be. Nobody will ever know what is the exact feeling or even is there any. Or it is just me. Just something inside me which did not grow up very well. Something that I did not make a farewell that it did not leave me. I really would like to take care of it. But will I be able to do it?

Returning Home (by Andrew Hunt, 1993) Going back is not going backwards It is going forwards. When you return home you need to accept And understand the ways of your culture That is taking a big step forward. What was once normal, may now seem strange, or even wrong Fighting it, or trying to change it all, is going backwards. You cannot take back all the things you like of our country. For not all will be accepted in your country This would be a step backwards. But, to accept your culture and our culture as they are And to be able to live in either Is the message of cultural understanding. When you return, go back into your culture. Realise this can be difficult But do not think or feel this is a step back. Because once you take this step You have made a leap forward And you will know it. Belçika'dan bana bir armağan.Kendime gelmeme yardım eden şiir.

Water is my eye, Most faithful mirror, Fearless on my breath.. Uyuyacağım ve uyanacağım. Yarın yeni bir yılın ilk günü. Yarın yılın sonunda bir gün daha yaklaşacağım. Kalan hayatımın ilk günü hesabı. Kafamda yapılacak, yapmak istediğim, yapmam gereken ve yapılması muhtemel şeyler var ki.. Hepsi aynı şeyler gibi dursa da, bambaşka şeyler. Beni tek tek, parçalarıma, molekül ve atomlarıma ayırıyorlar ve ben bir bütün olarak kalmaya çalışıyorum. Hayat beni süzmeye çalışıyor, akışkanlığıma güveniyor ama ben yalnızca bulunduğum kabın şeklini değil, başka kapların da şekillerini görmek istiyorum. Yaşama dokunmak hesabı. Teardrop on the fire Fearless on my breath** ** Bu şarkıyı neden bu kadar çok seviyorum?

"do, bir külah dondurma re, masmavi bir dere mi, denizde bir gemi fa, gemide bir tayfa sol, papatyali bir yol la, güneşten bir damla si, Ayşe'nin kedisi " Eskiden bir kaç türk filminde fark etmiştim bu tekerlemeyi. Ağzıma takıldı araştırdım, buldum. :) Hatırlaması ve uydurması güç ama eğlenceli bir şey. :)